De vertrekker is vertrokken, maar ook weer thuis…

Afgelopen zondag 18 juni eindelijk vertrokken. Uitgezwaaid door lieve familie en vrienden, werd het een bijzondere bijeenkomst. Een afvaardiging van mn bandje toeterden mij vrolijk de haven uit. Zelfs op andere schepen in de haven klonken de misthoorns. Heel bijzonder

Ben ’s middags nog door gevaren naar Zierikzee, was daar om half acht. Niet veel tijd nog om bij te komen van de emoties. Het is een raar moment, dat ik nu werkelijk ben  vertrokken. Enerzijds is eindelijk het moment gekomen om mn droom waar te maken, maar anderzijds lastig om geliefden los te laten en toch ook spanning om wat komen gaat.

De volgende morgen om 9 uur weer uit Zierikzee vertrokken. Bij het uitkomen van het havenkanaal lag een zeehond te wachten om me uit te zwaaien. Bijzonder. Op naar de Roompotsluis. Het was rustig, ik was de enige zeilboot die de zee op ging. Op naar Blankenberge, bij elkaar toch bijna 40 Nm. Flinke dag varen. Het weer is prachtig, maar wat weinig wind. Halverwege nog geprobeerd te zeilen, maar ik vond de voortgang wat te beperkt. Ik probeer op  langere tochten toch minimaal 4 knopen te varen.Voor de haven van Blankenberge 2 uur moeten wachten op zee, omdat het in de aanloop te ondiep is. Andere schepen gingen voor anker. Om 2 uur rondjes te draaien zag ik ook  niet zo zitten. Dus ook maar gaan ankeren… Dat had ik nog maar 1 keer gedaan op de Oosterschelde. Het is uiteindelijk gelukt, en ik moet zeggen dat het Rocna anker uitstekend houdt.  Maar het gaat hier dan ook om authentieke Vlaamse klei… Maar ik moet  duidelijk nog oefenen

Bij het invaren van Blankenberge belde mijn broer met slecht nieuws. Bij mijn moeder is ernstige kanker ontdekt met uitzaaiingen. Ik heb daarop besloten toch maar weer naar huis te gaan, om mn ma te ondersteunen en om van dichtbij betrokken te zijn bij de ontwikkelingen. Daarom zit ik nu weer thuis, na een reis met openbaar vervoer van een uurtje of 8. Erg onwerkelijk. Ik weet niet wat de komende dagen, weken en misschien maanden gaan brengen. Ik heb in de haven een box gereserveerd waar de Aja wat langere tijd kan blijven liggen. Zo kunnen we de ontwikkelingen met mn moeder afwachten.

Dat betekent dat ik voorlopig weinig te melden zal hebben over de voortgang van mijn tocht. Ik zal de draad van dit blog weer oppakken zodra ik de reis kan herpakken… Tot later!

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

2 reacties op De vertrekker is vertrokken, maar ook weer thuis…

  1. Mare zegt:

    Veel sterkte met de zorg voor je moeder Harm. AYA ligt in veilige haven en zal op je wachten. Wens je kracht.
    gr Mare

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s