Monique heeft het verslag van de reis op het moderne Polarsteps gezet (Moniquederoos3). Mogelijk wordt haar verslag nog ingevoegd in dit deel van het reis verhaal.

Op naar Sardinie,

10 april 2024 vertrek ik weer naar Mallorca. Ik ga alvast kwartier maken. Monique komt een paar dagen later. We genieten nog een paar weken van Alcudia. Deze plaats is toch toch een beetje ons 2^e huis geworden. We gaan nog eens uit eten bij onze diverse nieuwe kennissen (vooral horecamedewerkers). We komen de laatste tijd regelmatig in een Italiaans eettentje om vast te wennen aan onze nieuwe reisdoel Sardinie. We krijgen talloze tips over mooie plekken en eten en drinken in Italie.

25 april varen we naar Ciutadella op Menorca. We hebben hier al eerder gelegen. Het is een fijne haven met zowaar zijsteigers zodat we op zn Nederlands van/op de boot kunnen stappen en niet over de boeg en het anker. Een kleine week later gaan we naar Mahon, de hoodstad van Menorca. Het is die dag erg regenachtig en in de middag varen we in de stromende regen de baai van Mahon binnen. De marinero heeft weinig zin om ons nu te helpen met aanmeren. Het duurt nogal tot dat hij beschikbaar is. We gaan hier wachten op goed weer om over te steken naar Alghero op Sardinie. We hebben gepland om deze reis in 2 nachten te doen. Het is ca 200 Nm. We vetrekken eind van de morgen, maar varen eerst nog langs de dieselpomp om de tank en ook de 3 jerrycans, samen zo n 60 liter. Vol te gooien. We hebben tijdens onze overtocht redelijk rustig weer. We kunnen afwisselend zeilen, motorzeilen, maar ook allen op de motor. We krijgen zo nu en dan gezelschap van dolfijnen.  De nachtwachten doen we in 3 uur op en 3 uur af. De nachten zijn zwaar, ik vind het moeilijk om de slaap te vatten. Het is fris en bovendien erg donker (het is nieuwe maan). De 2^e nacht zien we  op een gegeven moment een rij lichtjes aan de horizon. Vissers natuurlijk, die bij de overgang van grote waterdiepte naar de minder diepe overgang naar Sardinie aan het vissen zijn. We durven er niet tussen door te varen. De afstand is moeilijk in te schatten. Sommige lichten knipperen, de duidt toch op gevaar….Ze staan niet op de AIS. Hebben ze sleepnetten uit? We besluiten het zekere voor het onzekere te nemen en te wachten tot het licht wordt. We varen met de motor op stationair wat op en neer. Met het licht worden is er geen vissersboot meer te bekennen. Later blijkt de havenmeester waar we ons hebben aangemeld in Alghero onze rare vaarbewegingen met verbazing via de AIS te hebben gevolgd. “Wat deden jullie daar” vroegen hij ons bij aankomst. We vertellen over onze ontmoeting met de vissersboten. Hij vind dat we er gewoon tussen door hadden moeten rammen, dat kon makkelijk. Tja, das makkelijk praten als je de situatie goed kent. Overigens een fijne familie haven Ser-Mar in Alghero. Alleen het sanitair laat te wensen over. Geen sloten op de deuren, een muntautomaat voor de douche, die heel kort staat afgesteld. We blijven er langer dan gewenst, omdat bij het opvissen van de jerrycans uit de bakskist het genadeloos in mn rug schiet. De eerste dagen kan ik amper op of neer. Na 2 weken, het is inmiddels eind mei, vertrekken we naar Bosa, een prachtig pitoresque plaatsje, het is wel een aardig eind lopen vanaf de nette jachthaven. We gaan hier nog even op de kant omdat bij de nieuwe schroefas er toch nog een lek zit. Het wordt adequaat verholpen door de goed georganiseerde werf. Wij verblijven tijdens deze werkzaamheden  in een B+B vlakbij de haven. Daarna varen we verder naar Oristano. In de baai voor de haven krijgen we bezoek van de kustwacht, ze willen onze papieren zien. Er staat een aardige deining in de baai dus Monique overhandigt heel voorzichtig de benodigde papieren om te voorkomen dat ze overboord gaan. De ingang van de haven is erg ondiep. Maar het zou met onze 1.80 diepgang net moeten lukken. We roepen de havenmeester op die ons  zal begeleiden naar een ligplaats. We moeten precies achter hem aanvaren. De haven ligt erg achteraf, er is hier niet veel te beleven. We gaan een dagje met de bus naar de plaats Oristano maar ook dat maakt geen verpletterende indruk. Na 2 nachtjes vertrekken we weer onder begeleiding uit de haven. We gaan naar Carloforte op het eiland San Pietro. We treffen er een overenthousiaste havenmeester die ellenlange gesprekken aanknoopt. De haven ligt tegen het oude stadje met leuke restaurantjes. We eten er de lekkerste tonijntartaar. Er zijn vlakbij de haven 2 dieselpompen, waarvan het onduidelijk is wanneer ze open zijn. We zouden toch graag de dieselvoorraad aanvullen. Dus we wachten er uren tot een van de 2 open gaat…

Na 4 dagen trekken we weer verder naar Teulada. Een kleine fijne haven in een natuurgebied. Er is weinig te doen dan wat te wandelen. Maar de natuur is geweldig, we zien een wild zwijn en op het terras van de haven loopt zelfs een jonge vos te bedelen naar eten. Na 2 dagen varen we verder naar de hoofdstad van Sardinie, Gagliari. Het is inmiddels half juni en we zoeken een ligplaaats voor de Aja gedurende de hete en drukke zomermaanden juli en augustus. De havens die we op het oog hebben zijn al zo goed als vol. We kunnen terecht bij Marina del Sole. Wat een armoedige toestand. Steigers hangen een beetje aan  elkaar. De toiletten/douches zijn vies en roesten weg. Het kantoor is een bende. We proberen toch hier voor een paar maanden de boot achter te laten. Dat is echter niet mogelijk, ook niet bij de buren, een jachthaven die er iets beter uitziet. We zoeken verder en komen uit bij de marina Kariolis in het centrum. Daar kunnen we voor een paar maanden de boot achter laten. Het kost echter heel veel geld. Ze beloven een speciale offerte maken, die ze later per mail zullen toesturen. Op zondagmiddag komt de havenmeester van Marina del Sole langs en beveelt ons de volgende morgen te vertrekken voor 12 uur…. We zijn zeer verontwaardigd. Hoe kun je nou mensen zo maar weg sturen terwijl we voor meerdere dagen gereserveerd hebben. We protesteren stevig. Uiteindelijk mogen we nog tot dinsdag blijven. Wij willen eigenlijk ook geen dag langer blijven. We gaan wederom naar marina Kariolis en vragen weer naar de mogelijkheden. Toevallig is net de offerte voor een ligplaats van 3 maanden klaar. Oei, dat is schrikken, wat een prijzen vragen ze hier. Dit is buitensporig. Voordeel is wel dat de boot dicht bij de binnenstad ligt en ook nog eens vlakbij het vliegveld. We nemen ons verlies en accepteren de offerte. De volgende dag vertrekken we uit de vieze haven en upgraden onze status, en gaan in de mooie haven Kariolis liggen.  Eenmaal betaald geeft dit rust.Dit is voor 3 maanden de thuishaven voor de Aja.

 We gaan een paar maanden naar huis en komen weer terug in september.